Nasz patron
Juliusz S³owacki herbu Leliwa (ur. 4 wrze¶nia 1809 w Krzemieñcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Pary¿u) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasiñskiego i Norwida okre¶lany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof by³ twórc± filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie zwi±zany tak¿e z mesjanizmem polskim.
Utwory S³owackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesn± sytuacj± narodu polskiego, podejmowa³y istotne problemy zwi±zane z walk± narodowo-wyzwoleñcz±, z przesz³o¶ci± narodu i przyczynami niewoli, ale tek¿e uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczo¶æ wyró¿nia³a siê mistycyzmem, wspania³ym bogactwem wyobra¼ni, poetyckich przeno¶ni i jêzyka. Jako liryk zas³yn±³ pie¶niami odwo³uj±cymi siê do orientu, ¼róde³ ludowych i s³owiañszczyzny. By³ poet± nastrojów, mistrzem operowania s³owem. Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Miciñskiego uwa¿any za najwiêkszego z mistyków polskiej poezji.
Wywar³ ogromny wp³yw na pó¼niejszych poetów M³odej Polski i Dwudziestolecia miêdzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyñskiego czy Jana Lechonia.
